Kültürel mirasın eğitim yoluyla aktarımı: Öğretmenin kültürel aracılık rolü üzerine bir araştırma

Özet

Kültür, değerlerin, bilgilerin, anlatıların ve gündelik yaşam pratiklerinin kuşaklar arasında aktarılmasıyla süreklilik kazanan dinamik bir toplumsal olgudur. Bu aktarımda eğitim kurumları, özellikle somut olmayan kültürel mirasın korunması, görünür kılınması ve yeniden yorumlanmasında önemli bir işlev üstlenmektedir. Öğretmen, kültürel unsurları pedagojik amaçlar doğrultusunda seçen, dönüştüren ve eğitim ortamına taşıyan bir kültürel aracı olarak değerlendirilebilir. Bu araştırmanın amacı, okul-aile iş birliği bağlamında ailelerdeki kültürel miras unsurlarının eğitim ortamına aktarılmasını ve öğretmenin kültürel aracılık rolünü incelemektir. Nitel araştırma yaklaşımıyla uygulamalı durum çalışması olarak tasarlanan araştırmanın çalışma grubunu, bir özel okulda öğrenim gören 68 öğrencinin gönüllü velisi ve 10 öğretmen oluşturmaktadır. Yarı yapılandırılmış görüşmelerle çocukluk oyunları, sözlü anlatılar, gelenekler, deyimler ve gündelik yaşam pratiklerine ilişkin veriler elde edilmiş; bu unsurların öğretmenler tarafından farklı ders alanlarında eğitimsel etkinliklere dönüştürülmesi ve öğrencilerin deneyimleri incelenmiştir. Veriler MAXQDA aracılığıyla tematik analizle çözümlenmiştir. Araştırmanın, kültürel mirasın öğretmen, öğrenci ve aile etkileşimi içinde yeniden anlamlandırılmasını ele alarak öğretmenin kültürel aktarım, aracılık ve pedagojik yeniden bağlamlandırma rollerine ilişkin literatüre katkı sunması beklenmektedir.