Genç yetişkinlerde sosyal bağlılık ile psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkide kendini ayarlamanın aracı rolü

Özet

Bu çalışma, sosyal bağlılık ile psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkide kendini ayarlamanın aracı etkisini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu Türkiye'deki üç farklı devlet üniversitesinden 479 genç yetişkin oluşturmaktadır. Katılımcıların 373’ü kadın, 106’sı erkektir ve yaşları 18 ile 30 arasında değişmektedir. Araştırmada kişisel bilgi formu, sosyal bağlılık ölçeği, kendini ayarlama ölçeği ve psikolojik iyi oluş ölçeği kullanılmıştır. Araştırma verileri AMOS programı ile analiz edilmiştir. Yapısal eşitlik modeli ile aracı değişken analizi yapılmıştır. Modelinin tahmininde ise maksimum olabilirlik yöntemi kullanılmıştır. Boostraping işlemi 5.000 örneklem ve %95 güven aralığı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada sosyal bağlılık ile kendini ayarlama (r = 0.33, p < .001) ve psikolojik iyi oluş (r = 0.57, p < .01)  arasında pozitif korelasyon bulunmuştur. Ayrıca kendini ayarlama ile psikolojik iyi oluş (r = 0.40, p < .01)  arasında pozitif korelasyon bulunmuştur. Araştırmada sosyal bağlılığın psikolojik iyi oluş üzerindeki doğrudan (β= .58, p<.01) ve dolaylı (β= .09, p<.05) etkisi anlamlı bulunmuştur. Ayrıca yordayıcı değişkenlerin psikolojik iyi oluşa ilişkin varyansın %48'ini açıkladığı görülmüştür. Çalışma, sosyal bağlılık ile psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkide kendini ayarlamanın aracı bir etkiye sahip olduğunu göstermiştir. Araştırma bulguları tartışılarak önerilerde bulunulmuştur.